zondag, juni 04, 2006

30

30... Er is niet onderuit te komen.

De tijd gaat met rasse schreden voorbij. De wetenschap heeft anno 2006 een oplossing voor bijna alles maar de tijd... die kan niet gestopt worden, die tikt verder.
En zo is recent mijn 30ste verjaardag gepasseerd. Een uitgelezen moment om me eens bezig te houden met de jongste hype op het World Wide Web... Een eigen blog!

30... Het einde van mijn "jeugd" lijkt nu wel helemaal in zicht, hoewel, je bent zo oud als je je voelt klinkt het in de volksmond. Hoe oud ben ik dan? Hoe oud voel ik mij? Nou, moeilijk te zeggen... 23, neen te jong, 25 eigenlijk ook niet meer want dan zou ik slechts 1 jaar gewerkt hebben, net afgestudeerd zijn zeg maar en dat ligt toch ook weeral een tijdje achter me... 27 dan, ja dat is een mooie leeftijd! Ik voel me 27, 27 for ever!

30... En hoe oud zie ik er uit? Ook 27, of althans dat vind ik van mezelf... Maar hoe ziet iemand van 30 eruit? Onze recente reünie met de 30-jarigen van 't Lin was voor mij een confrontatie met m'n leeftijd... Nu heb ik een idee hoe iemand van 30 eruit ziet, afgaande op de look van mijn leeftijdsgenoten zie ik er idd 27 uit (en de rest 35)... No offence maar zo is het wel, althans in mijn ogen. In mijn ogen wordt er ook niemand ouder, of toch de mensen uit mijn directe omgeving niet en ik zeker niet, al de rest daarentegen ;-)

30... En wat het ik al gedaan in die eerste 30 jaren van mijn leven...? Een heleboel eigenlijk... Nee, geen echtgenoot, kinderen, eigen huis met tuin... Al die dingen zijn aan mij niet besteed, daar voel ik me nog veel te jong voor ;-) En toch heb ik al heel veel gedaan zoveel zelfs dat deze eerste 30 jaren zijn op te delen in fases van telkens 6 jaar.
Fase I: 0-6 jaar: kleutertijd met weinig of geen herinneringen, op enkele na... Zoals de blauwe Ford 20M V6 op LPG die altijd ergens bij de Nederlandse grens getankt werd. Ergens dicht bij een sluis waar Filip en ik dan naar de binnenschepen keken. Genie die bij ons woonde en waarvan ik altijd op de keukenkast mocht zitten...
Fase II: 6-12 jaar: Lagere school, in Wijchmaal... Niets speciaals, geen bijzondere banden mee of herinneringen aan overgehouden... Wijchmaal was (is), net als't Lin trouwens, een boerengat waar heel veel (veel te veel) naar de kerk werd gegaan. Zelfs met onze klas moesten we elke vrijdag naar de mis... Boring! Er is nooit iemand in geslaagd me de zin hiervan duidelijk te maken waardoor dit voor mij dan ook de meest zinloze bezigheid van de week was. De vakanties waren dan wel weer tof, op vakantie bij Genie en Theo, op de boerderij in Bilzen met Ann en Greet. Naar het circuit van Zolder,...
Fase III: 12-18 jaar: Middelbare school... 2 oersaaie jaren in het College van Peer. Latijn van een pater met paarse kop, Rogge genaamd. Vieze saaie ouwe vent... 4 toffe jaren in Don Bosco T.I. in Helchteren. Een beetje te katholiek naar m'n goesting maar toffe leraren en (voor mij) interessante vakken. Deze jaren zijn voorbij gevlogen met oa de sportdagen en schoolreizen, de 3-daagse in de Ardennen, de laatste jaars reis naar Londen, de stage in het leger,... En verder in de weekends op stap met Nadia in Molenbeersel waar ik altijd wat langer weg mocht blijven dan thuis ;-)
Fase IV: 18-24 jaar: Student in Leuven. 6 jaren intensief genoten van't studentenleven, fuiven en drinken. In deze periode ook de mensen leren kennen die nu nog steeds mijn dichtste vrienden zijn. Hoewel ik er sommigen minder vaak zie tegenwoordig is het altijd heel tof als we weer eens samenkomen. Good Times in Leuven!
Fase V: 24-30 jaar: beetje verlengde van de studententijd. Manier van leven nog steeds hetzelfde, alleen wat vroeger slapen en wat minder drinken. De jaren van mijn eerste job, een absolute klotejob als kwaliteitsingenieur bij Continental Teves. Waar ik de eerste confrontatie had met mensen met een absoluut bekrompen geest, met voorhistorische ideeën (oa. Loens), enz... Veel belangrijker echter een periode van intensief reizen. Inclusief een grote 6 maanden durende trip, een droom! De meest fantastische plekken bezocht, geweldige avonturen beleefd, nieuwe culturen leren kennen, mensen van over de hele wereld ontmoet, kortom intens genoten!
En nu... Je zou kunnen zeggen: Fase VI is aangebroken... Fase VI waaruit zal die bestaan? Wel de gekste, wildste haren zijn misschien verdwenen (ze worden misschien stilaan vervangen door de eerste grijze haren ;-) ). Maar reizen zal er nooit uitgaan, dat zal mijn leven blijven beheersen. Werken, wel... Ondertussen ben ik aan mijn 2de job, een toffe en interessante job op de engineering afdeling van de Portable Air Division van Atlas Copco. Dus misschien is de tijd aangebroken om "de carriere" in een stroomversnelling te brengen... Of misschien is het het moment voor een nieuwe lange reis...
Time will tell... Tot hiertoe kan ik zeer tevreden terugkijken, ik vind mijn eigen leven interessant en boeiend zoals ik het tot hiertoe geleefd heb, ik kan niet zeggen dat ik ergens spijt van heb. Ik heb wat ik wil en ik doe wat ik wil... Dik tevreden dus! En dat is dan ook het doel voor de komende jaren: ervoor zorgen dat ik vooruit ga, dat ik de dingen blijf doen die ik graag doe zodat ik binnen x aantal jaar opnieuw tevreden kan terugkijken...