Autogids

Woensdag 1 november, de eerste sombere novemberdag... Mensen dwijlen de kerkhoven af, familiebijeenkomsten vervallen in het ophalen van herinneringen van de reeds lang vervlogen doch goeie ouwe tijd... Ondergetekende vond het de geschikte dag om eens een testrit te maken...

Ik stapte in het bewuste testvoertuig, startte de motor, dit ging vlotjes... Hoewel, ik hoorde de motor niet draaien, ongetwijfeld door de sublieme geluidsisolatie van het motorcompartiment en de "enorme" geluidsinstallatie in de wagen... Studio Brussel leek wel als "DolbySurround" uit de 4 (!) boxen te knallen. OK een klein krakje want ik startte de reeds draaiende motor nog eens. Gelukkig viel mijn oog meteen op het overzichtelijke dashboard waar de toerenteller 1000 aangaf. Oef, de motor draaide, soepel en geruisloos. Ik controleerde de achteruitkijkspiegels, een handig electrisch schakelaartje liet me toe deze meteen in de juiste stand te plaatsen. Het interieur is overigens net als het dashboard, overzichtelijk, gerieflijk en ergonomisch, de zetels geven steun in de rug, het stuur ligt goed in de hand, de versnellingspook is binnen handbereik... Ik schakelde in achteruit, dit ging zo vlotjes dat ik ook hier begon te twijfelen of ie wel echt in achteruit stond. Opnieuw was mijn twijfel ongegrond, ik zette aan, soepel en nog steeds geruisloos kwam het voertuig in beweging... Het stuur, is als een veertje in mijn handen, met enkel mijn pinkje zou ik erin slagen in één soepele beweging mijn parkeerplek uit te manoeuvreren... Ik remde, de zachte touch van mijn rechtervoet op het rempedaal, zorgde ervoor dat ik onmiddellijk in mijn veiligheidsgordels vastzat, wat een remkracht!! En niet enkel de remkracht maar de acceleratie van 0 tot 100 in euh... ik had geen tijd om te tellen... I'm impressed...!

Het testvoertuig in kwestie een donker blauwe Ford Escort, 1.8TD bouwjaar 1999 met 114000km op de teller en blanco gekeurd... iemand interesse??

De referentie, een witte Lada Niva 1600 op LPG bouwjaar 1991... Een mens zou vergeten wat een plezier autorijden eigenlijk is, gelukkig heb ik Vladimir Igor!!!