Mei '68

Legendarisch voor onze generatie, de verhalen over mei '68... 40 jaar geleden ondertussen. Wat begon als een algemene staking in Frankrijk, eindigde als protest tegen de gevestigde maatschappij in allerlei opzichten. Onder andere op het gebied van onderwijsmethodes en het propageren van de vrije liefde. In België waren de stakingen en protesten vooral gericht tegen de Franstalige invloed aan de universiteit. Dit heeft geleid tot een opsplitsing van de tweetalige universiteiten van Leuven en Brussel.

Ondertussen woedde de flower power in alle hevigheid... Je moest in harmonie met de natuur leven, alles was 'love' and 'peace'. The Doors en The beatles waren 'hot'... Kortom, het was de tijd van de hippies, de minirok en de hotpants deden hun intrede als teken van de 'onafhankelijkheid' van de vrouw. De tijd ook waarin onze ouders jong waren, en toch...

Ik wilde de boekenreeks "10 stoute vrouwen" van de standaard lezen, deels uit nieuwsgierigheid, deels omdat het niet altijd thrillers moeten zijn en deels omdat zo'n reeksen meestal leuk zijn om nieuwe schrijvers te ontdekken die ik anders niet meteen zou lezen... Omdat ik op verlof ging, zou ik 2 boeken missen, toch wist ik niet meteen wie ik zou vragen ze voor me te halen.

En zodoende vroeg ik het aan een vriend... Groot was mijn verbazing toen ik te horen kreeg dat zijn moeder (die wekelijks de Standaard koopt) na de eerste week belde om te vragen of ze de volgende week weer die "vieze" boek moest meebrengen... Exact de reactie die ik ook van mijn eigen moeder verwachtte en de reden waarom ik het haar niet gevraagd had.

Vreemd toch voor vrouwen uit de generatie van mei '68. Zij waren net 18-19 op dat moment, waren zij niet de doelgroep? Of is deze hele periode voorbij gegaan aan een grote groep mensen, opgegroeid in kleine, landelijke, katholieke nesten? Was dit enkel voorbehouden aan mensen uit de steden en universiteitstudenten?