Tinnenpotdagen

Zaterdag 18 augustus, Onze Lieve Vrouw Waver, de grote feesttent, the place to be... Een uitgelezen moment voor mijn integratie in mijn nieuwe gemeente...

Elena, ook hard werkend aan haar integratie, haar moeder en ik begeven ons naar de grote feesttent. Op het programma staat: "Just 4 Roy's voice" oftewel Danny Fischer met live orkest en gastoptreden van Bobby Prins. Deze laatste moest en zouden we zien, al was het maar voor de hulp die hij Elena geboden heeft bij het zo vlotjes onder de knie krijgen van onze toch wel ingewikkelde taal...

Het klinkt allemaal veelbelovend. En eens aangekomen wordt het alleen maar beter! Hoofdsponsor van het evenement blijkt Begrafenissen - Rouwcenter Ivo Ceulemans te zijn. Reclame die zijn doel niet mist vermits de hele tent gevuld is met nog net in leven zijnde fossielen...

Als de bandleader dan nog even verklaard dat zijn stem sprekend op die van Roy Orbinson gelijkt en dat dat de verklaring is voor de naam van de band zijn we helemaal mooi klaar. Als hij er dan ook nog eens het hele repertoire van Roy Orbinson doorblaast nu en dan afgewisseld met de ene medley na de andere komen de oude stramme spieren in beweging. Shake it Baby!!! De up tempo nummers worden in no time herleid tot down tempo nummers, de heupprotheses en paarse mis-en-plis (Fabiola kan qua kapsel hier nog wat leren) zwingen in het rond... Draai naar links, even wankelen, evenwicht corrigeren en draai naar rechts...

Roy's voice geeft zich nu helemaal, van "the King", via the Shadows en the Beatles naar the 80's, naar the Dire Straits, weliswaar in een 60's kleedje gestoken, kwestie van geen generatiekloof te creëeren. De overjaarse hippies gaan nu helemaal uit de bol.

En het hoogte punt moet dan nog volgen, the one and only: Bobby Prins! De ambiance is nu helemaal verzekerd, het is vechten voor een plaatsje op de dansvloer...

Om 2.00u is het welletjes geweest, hoog tijd om huiswaarts te keren, de oudjes weten nog steeds van geen ophouden maar de jeugd is dringend toe aan rust...

Zwarte vlekjes

Groot was mijn verbazing toen ik onlangs thuis kwam en zag dat Sir Blacky the Second zwarte vlekjes had. Zou hij zich niet goed voelen, zou hij afstammen van een Dalmatiër, zou een vis de pest kunnen krijgen...?

Speurwerk op't internet bracht niet zo heel veel op: vissen worden gek en depressief in een bokaal, vissen hebben een geheugen van slechts 2 seconden...

Observatie van Sir Blacky the Second leert me het volgende: Sir Blacky the Second is niet depressief maar juist heel happy, super actief en heeft een zeer gezonde eetlust.

Verder wordt hij niet zot van in een bokaal te zwemmen. Uitgaande van het feit dat hij slechts een geheugen heeft van 2 seconden weet hij immers niet dat hij rondjes zwemt. Dit omdat hij geen rondjes zwemt, als hij dat doet stopt hij halfweg om wat in zijn steentjes te graven waardoor wanneer hij zijn rondje verder zet hij al lang vergeten is dat hij aan een rondje bezig was... En moest hij gek zijn, hoe zou ik dat dan weten...?

Nee hoor, Sir Blacky the Second is kerngezond en happy en hij toont dat door zichzelf een nieuw kostuum aan te trekken, oranje met zwarte bollekes...